Ik ben geboren en opgegroeid in Limburg, afgestudeerd in Eindhoven en inmiddels al jaren thuis in Venlo waar ik samen met mijn twee pubers woon en werk.

​

Als kind leerde ik al vroeg dat mijn stem te veel was. Het resultaat was dat ik pendelde tussen overcompenseren en verstillen.

​

In 1998 studeerde ik af als logopedist in Eindhoven, werkte bij de GGD en in het speciaal onderwijs en stond jarenlang als leadzangeres op grote en kleine podia.

Op mijn 28e als achtergrondzangeres van Demis Roussos voor 38.500 Mongolen in Mongolië. In de Bosuil, de Effenaar en op kleinere podia ontdekte ik wat een stem werkelijk in zich draagt niet alleen als technisch instrument, maar als spiegel van wie je bent.

 

Zeven dagen nadat ik naar Venlo verhuisde werd ik ziek. Corona nam mijn stem mee, fysiek, volledig. Lange tijd had ik geen energie meer. Wat me hielp herstellen was zingen. Niet als prestatie, maar als overleving. De ademsteunspieren werden sterker, mijn conditie ging flink vooruit en langzaam kwam de kracht terug. Het was een ervaring die me van binnenuit liet voelen wat ik al jaren aan anderen leerde: dat stem en lichaam onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

​

Want stem verliezen bestaat niet alleen fysiek. Het gebeurt ook wanneer iets je overkomt wat je niet had mogen overkomen. Wanneer je als kind leert je aan te passen om de harmonie te bewaren. Wanneer je dat patroon later voortzet in je relaties. Laag voor laag verdwijnt er iets, totdat er weinig meer over is van het geluid dat werkelijk van jou is.

​

Het kantelpunt was persoonlijk. Een diep besef dat er meer te brengen was, en dat wachten geen optie was. Dat besef, gecombineerd met dertig jaar ervaring als logopedist en jarenlang werk met stem, zenuwstelsel en psychologie, werd de basis van Stemgloed.

​